arthur c. clarke-çocukluğun sonu

çocukluğun sonu, insanların uzayı keşfetme uğraşlarının devam ettiği bir çağda, onlardan hızlı davranıp dünyanın başına geçen uzaylı hükümdarları, ve insanların birkaç yüzyıl boyunca bu olaydan nasıl etkilendiklerini, evrimsel süreçlerinin ne yöne kaydığını harika bir şekilde anlatan bir bilimkurgu klasiği. kitaptaki en etkili kısımlardan biri kuşkusuz şu cümlenin geçtiği yerdir:

“hiçbir ütopya toplumun bütün bireylerine sonsuza dek tatmin sağlayamaz.”

gerçekten de, bizleri daima memnun edebilecek bir düzenden söz edilebilir mi? peki insanlara memnun etmeyen bir düzene artık ‘ütopya’ denebilir mi?

kelime anlamlarından biri ‘hayali ideal düzen’ olan bir kavram söz konusu. bu ideal düzen insanların memnuniyetini de sağlamak durumunda olsa bile, bunun sonsuza kadar sürebilmesi ne olursa olsun zor gözüküyor. bu, düzenin yapısından değil, ‘insanın yapısı’ndan kaynaklanıyor daha çok. asla sonsuza dek bir şeylerden memnun, mutlu olamazmışız gibi geliyor. şikayet etmekten vazgeçebildiğimizi hayal etmekte zorlanıyorum.

filozofların kurguladığı tek bir ütopya yoktur ki bizleri tatmin edebilsin. bilimkurgu, yaşadığımız zamanın çok ötesinde mümkün olabilecek ögeleri kullanmasıyla her türlü konuda daha fazla malzemeye sahip. ütopyalar da buna dahil. clarke’ın yarattığı düzen çoğu açıdan oldukça iyi. savaşın olmadığı, her insanın istediği işle uğraştığı, fakirliğin olmadığı bir düzen bu. fakat bu düzenin kurucuları dünya dışından gelen hükümdarlar. onların bizlerden çok daha gelişmiş oluşu insanların onların varlığını kabul etmelerine sebep olsa bile, kafalarında bazı soru işaretleri kalıyor. dünya daha iyi bir yer, evet ama hükümdarlar bunu niye yapıyorlar? niye kendi gezegenlerini terk edip dünya’ya geldiler? tüm bu soruların cevabı, artık homo sapiens’in var olmadığı bir geleceğe doğru gidilirken cevap buluyor. 

yine önemli bir nokta, başka canlıların dünyaya gelişinin bizlere birbirimizle olan düşmanlığın ne denli anlamsız olduğunu göstermesi. sırf bunun için bile böyle bir olayın yaşanmasını isterdim sanırım…

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s