zaman makinesi

bir zaman makinesinin var olabileceğini düşündüğünüz oluyor mu? çoktan keşfedildiğini ve insanlardan saklandığını düşünüyor musunuz peki hiç? ikincisi belki biraz daha abartı oldu, ama bir zaman makinesi neden yapılamasın ki? zaman hakkında bu kadar bilgisizken onun içinde seyahat edilip edilemeyeceği hakkında da kesin bir hüküm veremeyiz, her olasılık geçerlidir. fakat eğer zaman makinesinin yapılabileceğini düşünüyorsak, veya eğer bir gün yapılırsa, zamanın yapısı hakkında daha emin konuşabiliriz belki de. gerçi, zamanın yapısını anlamadan bir zaman makinesi icat edilebilir mi ki zaten? bilmem…

zaman nedir, ne yönde ilerler, kapsamı nedir? tüm bunlara kesin bir cevap bulamıyoruz hala. eğer bir zaman makinesi var olsaydı, bu sorularla ilgili ne düşünürdük peki?

zamanın yönünü düşünüyorum. bizler, onu daima ileriye doğru akan ve geride kalanları yıkıma uğratan bir kavram olarak görüyoruz. belki zamanı olaylardan bağımsız tutamadığımız için bu durum böyledir. fakat eğer bir zaman makinesi yapılabilirse bunların tamamı için yanlış diyebiliriz, çünkü onun içinde seyahat etmemiz, geçmişe ve geleceğe gidebilmemiz, onun çift yönlü olduğunu gösterir. sonra şunu da düşünmeden edemiyorum ama; “ya gerçekten de zaman tek yönlüyse ve bir zaman makinesi sadece ileriye doğru gidebilirse?” bunu düşünme sebebim geçmişin tekrar yaşanabilmesinin çok tuhaf gelmesi, oysa gelecek zaten ‘yaşanacak’ bir şey olduğu için onu böyle görmek o kadar tuhaf gelmiyor değil mi? niye böyle düşünüyorum ki? eğer bir anda, bir makine aracılığıyla geleceğe gidebiliyorsak, bu geleceğin çoktan var olduğunu göstermez mi? peki geçmişe niye gidemeyelim? onun yaşanmış olması tamamen ortadan kalktığı anlamına gelmez ki öyleyse. zamanı bu şekilde düşününce aklıma boğumlar geliyor. her ana özel milyonlarca boğum var sanki, ve hepsi birikiyor, ve bizim yaşadığımız her saniye bu boğumlara ekleniyor. ve olayların da dışında duruyor zaman, sanki olayları dışından sarıyor yalnızca, ve olayları geçtim, uzayı da. uzayzaman değil de uzayı saran bir zaman olamaz mı? bilmiyorum. kapsadığı alan bazen sonsuz geliyor, bazen de varlığını bile sorgulamadan edemiyorum. ‘zaman algısı’nı yitirme durumu, algımızın zamana verdiği şekil, kısacası zaman ve algı birlikteliği ilginç geliyor. her şeyi kapsayan zamanın algıya bu denli bağlı oluşu bazen onun varlığını bile sorgulamama neden oluyor, fakat biz algımızı yitirsek de zamanın akıp gitmeye devam edeceğini varsayıyoruz, yani onun bizden bağımsız olduğunu ve var olduğunu bir şekilde kabul etmemiz gerektiğini düşünüyoruz.

yine de zaman var ve bir şekilde her şeye yön veriyor, biz ona dair hiçbir şeyi anlayamasak da. bir gün anlayabilecek miyiz tüm bunları? bunu da bilmiyorum..bilmiyorum ki.

 

 

 

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s