halil cibran-dostum

bugün tekrar, bilmemkaçıncı defa meczup kitabından bu şiiri seçip okudum. yine bir süre duraksadım, tüm düşüncelerimi bir kenara koyup yalnızca ruhuma odaklandım. boşlukta süzülüyor gibiydim.

‘bir şiir nasıl böyle hissettirebilir?’ demiyorum artık. halil cibran bunu her seferinde, her şiirinde yaşattıktan sonra şaşırmıyorum, buna karşılık şiirlerini ne zaman okusam, hissettiklerim ilk okuduğum anla tıpatıp aynı oluyor. bu şiirlerde kendimi görüyorum her defasında.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s